Tweet

 
In ons dichtbevolkte Nederland zijn veel zogenaamd x91majeurex92 risicobedrijven gevestigd. De activiteiten van dit type bedrijven zijn dermate risicovol dat een goede beheersing van bedrijfsprocessen noodzaak is. Uit ervaringen in bijvoorbeeld Enschede en Moerdijk weten we inmiddels wat het effect kan zijn als er ongelukken gebeuren met dit soort bedrijven. Goede beheersing betekent ook goede handhaving. En daar zijn overheden voor verantwoordelijk. Hoe is het daarmee in Brabant gesteld?

In Nederland gaat het om 450 bedrijven die behoren tot de BRZO-plichtige bedrijven en de niet- BRZO-plichtige grote chemiebedrijven (VT Chemie bedrijven). Toen op 14 juli van dit jaar het NOS-journaal berichtte dat bij 12 van dit soort risicovolle bedrijven, verspreid over het land, het veiligheidsbeleid tekort schiet, heb ik vragen gesteld aan het college van GS over de risicox92s bij 3 bedrijven die in Noord-Brabant zijn gevestigd. Na de brand bij Chemie Pack (ook een BRZO-bedrijf) zijn gemeenten en provincies natuurlijk extra waakzaam. Toch wilde ik graag weten of onze gemeenten en vooral de provincie de risicox92s goed beheersen.

Het NOS-journaal berichtte naar aanleiding van een onderzoek dat staatssecretaris Atsma van Infrastructuur en Milieu heeft laten uitvoeren naar aanleiding van de brand bij Chemie-Pack in Moerdijk. Het ging in Noord-Brabant om 3 bedrijven: Enthone in Den Bosch, Loodet in Breda en Lydia van Werken Beheer in Tilburg. In het algemeen wordt geconstateerd dat de bedrijven de risicox92s onvoldoende in beeld hebben, onvoldoende kritisch naar hun werkwijze kijken en risicox92s onvoldoende beheersen. Het onderzoek maakt ook melding van het feit dat gemeenten en provincies in dit soort bedrijven de bestaande regels niet altijd strikt handhaven. Dat leek me best ernstig. En reden om daar, namens onze fractie, enkele vragen over te stellen.

Ik heb gevraagd welke van de 3 genoemde bedrijven valt onder het bevoegd gezag van de provincie Noord-Brabant. En, indien er bedrijven zijn die onder het bevoegd gezag van de provincie vallen, op welke wijze er bij deze bedrijven door de provincie wordt gehandhaafd. En of er sancties zijn opgelegd, en welke dan, als er problemen zijn geconstateerd. Ook heb ik gevraagd, indien er bedrijven zijn die niet onder het bevoegd gezag van de provincie (en dus onder het bevoegd gezag van gemeenten) vallen, welke middelen de provincie heeft om handhaving door het gemeentelijke bevoegd gezag af te dwingen. Tenslotte heb ik gevraagd of de provincie over een goed overzicht van dit soort risicobedrijven in Noord-Brabant beschikt.

Wat mij verbaasde is dat geen van de 3 bedrijven onder het bevoegd gezag van de provincie valt. Het gaat namelijk niet om de minste risicox92s. Maar de gemeenten zijn bevoegd gezag en dus verantwoordelijk voor de vergunningverlening en handhaving. De provincie heeft geen mogelijkheden om goede handhaving bij gemeenten af te dwingen. De VROM-inspectie van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu houdt zogenaamd tweedelijns toezicht dat tot doel heeft toezicht te houden op hoe bestuursorganen de regelgeving toepassen. De provincie heeft een goed overzicht van dit soort risicobedrijven via bijvoorbeeld het register dat daarover wordt bijgehouden http://bit.ly/rnteiS.

Uit de antwoorden van het college van GS werd mij duidelijk dat de rol van de provincie bij risicovolle bedrijven beperkt is. Zij is bevoegd gezag bij chemiereuzen waarvan er niet zoveel zijn. Gemeenten zijn doorgaans bevoegd gezag met een extra toezicht van de VROM-inspectie. Het is de vraag of dit, mede gelet op de ervaringen in het verleden, in de toekomst nog houdbaar is. Wellicht zullen de Regionale Uitvoerings Diensten (RUDx92s), die de komende jaren zullen worden opgericht, de noodzakelijke verbeteringen in met name de handhaving gaan aanbrengen.

Tweet

 
Vannacht schrok ik wakker uit een angstige droom. Ik was een rebel die streed tegen onrecht in wat een middeleeuws sprookje leek. In een klein land besloot de koning om extra belasting te heffen bij zijn toch al arme volk omdat hij geld tekort kwam voor zijn spilzieke levensstijl. Dat liep niet goed af, of toch wel?

In het kleine land heerste een koning met harde hand over zijn volk. Er was wel een parlement in het land maar de gekozen leden daarvan hadden niet echt veel macht. De beslissingen die zij namen werden voor het grootste deel door de koning en zijn eerste minister voorgekookt. Als het parlement niet deed wat de koning wilde liet hij hen beschieten met zijn kanon waardoor er veel rokende gaten in de muren van het parlementsgebouw te zien waren. Op een dag kondigt de koning aan dat er extra belastingen geheven zullen worden. Door de vele oorlogen die hij voert tegen buurlanden, en voor het onderhoud van zijn vele paleizen en even zovele vrouwen, is de schatkist bijna leeg. De burgers van het arme land, die toch al bijna niets hebben, moeten de schatkist weer vullen.

Ik zie mezelf ineens als rebel die tegen het besluit van de koning in opstand komt. We zitten bij elkaar om te bespreken op welke manier we de koning en zijn gevolg zullen bestrijden. We hebben onze eisen vastgelegd in een boek dat we aan de koning willen overhandigen. Ineens komen er soldaten binnen die me vastgrijpen en naar een donkere cel leiden. Ik wordt met het boek op mijn hoofd geslagen. De koning komt binnen in gezelschap van een vrouw. De vrouw fluistert de koning wat in, net hard genoeg voor mij om het te kunnen horen: x93Hij is te ver gegaan. Laat hem voelen wie hier de baas is.x94 De koning ergert zich zichtbaar aan de vrouw en duwt haar van zich af.  Opeens zie ik 2 mannen die op me afkomen met een grote zwarte zak. Een mes flits door de lucht en x85 ik schrik badend in het zweet wakker.

De politiek in Brabant viert nog steeds vakantie. Maar politiek Breda wordt wakker. Het was een drukke week waarin veel gebeurde. Toch had ik nog tijd om het boek uit te lezen waar ik in de vakantie in begonnen was. Gisteren avond sloeg ik de laatste pagina van het prachtige boek dicht. De pagina waarin de koning wordt gedood.

De Koning, Kader Abdolah, Uitgeverij De Geus                      

Tweet

 
De gekte die de marktwerking in de zorgsector met zich meebrengt is gevaarlijk gelet op de grote problemen in de zorg. We staan voor enorme uitdagingen om de zorg ook op langere termijn toegankelijk, betaalbaar en van goede kwaliteit te houden. Ondermeer de voorbeelden van gunningen in het kader van de WMO, nu ook in Breda, zijn een belemmering om snel met elkaar aan een toekomstbestendige zorg te gaan werken. De zorg gaat kapot aan de gevaarlijke gekte die marktwerking heet. Dit zou ons straks wel eens flink op kunnen breken.

Toegankelijkheid, betaalbaarheid en kwaliteit van zorg staan onder grote druk. Toename van zorgvraag en vermindering van arbeidsaanbod maken dat er veranderingen nodig zijn. Vooral mensen die langdurige zorg behoeven, nu nog grotendeels gefinancierd uit de AWBZ, gaan het moeilijk krijgen. Grootste problemen zijn de complexiteit van het (financierings)systeem, de gegroeide claimcultuur van burgers en de te grote afstand van organiserend Den Haag tot de uitvoering. Maar de grootste gekte is de marktwerking in de zorg met de NMA als blaffende en bloeddorstige waakhond. Daardoor is er een gebrekkige samenwerking tussen zorginstellingen en vanzelf ook tussen overheden, zorginstellingen en overige maatschappelijke partners. Wie durft zijn nek onder het regime van de NMA nog uit te steken?

Het mxf3et anders en het kxe1n anders. In de eerste plaats door de zorg dichter bij de burger te organiseren. Dat kan door de verantwoordelijkheid neer te leggen bij gemeenten. In de tweede plaats door zorginstellingen en overige betrokken maatschappelijke partners uit te nodigen samen te werken. In de derde plaats door een halt toe te roepen aan de gevaarlijke gekte die marktwerking heet.  

Door decentralisatie van Rijkstaken naar gemeenten zal het x93dichtbij de burger organiserenx94 in de komende jaren worden gerealiseerd. De verzekerde zorg binnen de AWBZ gaat voor een groot deel over naar de WMO. Gemeenten zullen de regierol verder uitbreiden. Het is te hopen dat alles wat met directe zorg in de thuissituatie te maken heeft straks de verantwoordelijkheid zal worden van de gemeente.  Op deze wijze heeft de lokale democratie en bestuur directe invloed op de zorg die mensen nodig hebben. Maar dan is het wel noodzakelijk dat die gemeenten de nodige deskundigheid gaan opdoen. Veel meer deskundigheid op het gebied van zorg en het stimuleren van samenwerking tussen maatschappelijke partners. Die samenwerking begint met de bereidheid om in elkaar te investeren. Dat zou ondermeer moeten blijken uit het geven van vertrouwen van gemeenten aan lokale zorgaanbieders. Dat betekent contracteren van lokale aanbieders die de regio en haar zorgbehoefte kennen en niet gaan voor de laagste prijs alleen.   

Blijft over de gevaarlijke gekte van de marktwerking. De praktijk is dat in sommige gevallen, waaronder in Breda, gekozen wordt voor zorgaanbieders die van ver komen omdat ze hebben geboden voor de laagste prijs waarbij de kwaliteit geen criterium is geweest. Mijn voorspelling is dat die laagste prijs Breda duur zal komen te staan. Een minder goede kwaliteit leidt tot kostenverhoging op de middellange termijn omdat zorgvragen daardoor zullen toenemen. Zorgverleners gaan er in salaris, en wellicht ook overige arbeidsvoorwaarden, op achteruit. Hetzelfde werk doen voor minder geld. De motivatie zal minder worden en ik voorspel dat een aantal zorgmedewerkers in de bijstand zullen belanden.

Een andere zeer schadelijke, met marktwerking verbonden, gekte is de wijze waarop de NMA haar werk doet.  Als een bloeddorstige waakhond van de vrije markt belemmert zij de o zo noodzakelijke samenwerking tussen instellingen. Ook ik ben van mening dat gebieds- en prijsafspraken niet kunnen en dat keuzevrijheid van de burger gegarandeerd moeten zijn.  Maar de huidige werkwijze van de NMA geeft een enorme verkramping van zorgbestuurders die terecht bang zijn een miljoenenclaim aan hun broek te krijgen omdat de waakhond van mening is dat er, vaak flinterdun gemotiveerd, onrechtmatig zou zijn gehandeld. Met dure rechtszaken als gevolg die de aandacht afleiden van waar het echt om gaat: zorg verlenen aan mensen met een zorgvraag.   

We staan voor een enorme uitdaging om de zorg in de toekomst toegankelijk, betaalbaar en van goede kwaliteit te houden. Ik ben ervan overtuigd dat het kan. Zorg dragen voor goede voorzieningen zodat mensen in staat worden gesteld voor zichzelf te zorgen. Zorg organiseren dichtbij mensen. Een regisserende gemeente met voldoende deskundigheid en de wil om met lokale partners samen te werken in plaats van voor de goedkoopste aanbieder te gaan. Samenwerking op lokaal niveau tussen zorgaanbieders en andere maatschappelijke partners zoals woningcorporaties, welzijnsinstellingen, eerstelijns gezondheidszorg, GGD-en en ziekenhuizen. En het aanpakken van de gevaarlijke gekte die marktwerking heet. Alleen dat laatste kunnen we op lokaal niveau helaas niet realiseren. Dat mag Den Haag doen als haar bijdrage aan toegankelijke, betaalbare en goede zorg in de toekomst!

Tweet

 
Mijn verwachting is dat de gunning bij de thuiszorg in Breda ten koste gaat van clixebnten die zorg behoeven. Maar ook medewerkers van thuiszorginstellingen zijn waarschijnlijk de klos. Ik verwacht dat zij moeten accepteren dat zij bij een andere werkgever voor minder loon hetzelfde werk zullen moeten doen. En als zij dat weigeren zou ontslag kunnen volgen. Dit maakt de discussie over het ontslagrecht weer zeer actueel. Beschermt het ontslagrecht ook de thuiszorgmedewerker?

In 2008 publiceerde ik in BNdeStem een opinie over het ontslagrecht. Ik verdedigde de stelling dat het ontslagrecht aan modernisering toe is. Ik vond en vind nog steeds dat de huidige praktijk van het ontslagrecht de meest zwakkere groepen op de arbeidsmarkt niet of te weinig beschermt. Want wie is die werknemer die wordt beschermd? In ieder geval niet de bijstandsgerechtigden, langdurig werklozen, arbeidsongeschikten, herintredende vrouwen, jongeren zonder diploma en ouderen die aan werk geholpen moeten worden. Voor dxede mensen is het ontslagrecht geen kans maar een barrixe8re op weg naar een reguliere baan. Voor wie is het wel een bescherming? Met name voor mensen met een langdurig arbeidscontract die doorgaans hoger zijn opgeleid.

Nu blijkt dat het ontslagrecht zelfs mensen met een vast arbeidscontract niet beschermt. Het betreft in dit geval wel de mensen met de laagste salarissen. Door de gunning in de Bredase thuiszorg staan meer dan 1000 banen van verzorgenden per 1 januari 2012 op de tocht. Het is onzeker wat er met hun banen gaat gebeuren. In Haarlem bleek eerder dat, na eenzelfde soort gunning, thuiszorgmedewerkers de klos waren http://bit.ly/oAiffw. Het UWV keurde de ontslagaanvraag van een werkgever goed die eerder haar medewerkers had gevraagd 20 tot 30% van hun salaris in te leveren voor hetzelfde werk. Het thuiszorgbedrijf had namelijk in de aanbesteding te laag ingezet met het uurtarief voor de huishoudelijke verzorging. Van de thuiszorgmedewerker werd verwacht dat die de rekening wel even zou betalen. Medewerkers die op deze wijze ontslag krijgen ontvangen geen ontslagvergoeding, er is geen sociaal plan en in dit geval soms ook nog eens geen WW omdat zij een aanbod van de werkgever (inleveren van salaris voor behoud van de baan) weigerden.

Beschermt het ontslagrecht ook de thuiszorgmedewerker? Op basis van ervaringen betwijfel ik dat. Op basis van logisch redeneren ook. Is het niet eens tijd dat we de werking van het ontslagrecht goed tegen het licht gaan houden? 

Tweet

 
Vorige week heeft het college van B&W van Breda besloten om de WMO-voorziening huishoudelijke verzorging te gunnen aan nieuwe aanbieders. Van de 9 zorgaanbieders in Breda is er op 1 januari aanstaande nog xe9xe9n die in Breda deze vorm van thuiszorg gaat bieden. Verwacht gevolg is een versobering van zorg en veel verzorgenden zonder baan. En dat terwijl het alternatief er was. De gunning betekent een aardverschuiving in Breda, waarschijnlijk ten koste van veel Bredanaars.

Het college van B&W in Breda heeft de huishoudelijke verzorging in een openbare aanbesteding op de vrije markt aangeboden. Het criterium waarop de biedingen zouden worden beoordeeld is de prijs. Op voorhand was duidelijk dat de Bredase zorginstellingen nooit op prijs zouden kunnen concurreren met prijsvechters op de markt. Immers, de zorgaanbieders hebben arbeidsrechtelijke verplichtingen jegens hun werknemers die andere en nieuwe aanbieders vaak niet hebben. En dus bleek hun uurprijs hoger dan die van andere nieuwe aanbieders op de zorgmarkt. Het gevolg is dat meer dan 4500 klanten van de Bredase zorgaanbieders per 1 januari een nieuwe aanbieder moeten kiezen. Dat zijn mensen die vaak verknocht zijn aan hun x93thuishulpx94 die zij waarschijnlijk niet kunnen behouden. Dat zijn mensen die zorg behoeven en niet bezig willen zijn met de keuze voor een zorgaanbieder die ze toch niet kennen. Dat zijn mensen die behoren tot de meest kwetsbaren in onze samenleving. Mensen waarbij het van belang is dat zij zorg krijgen dat net iets meer is dan poetsen. Een beetje aandacht, soms een beetje lichamelijke verzorging maar vooral zorgverleners die in staat zijn te signaleren als het niet goed gaat. Waardoor zij hun collegax92s van verzorging en verpleging kunnen waarschuwen waardoor duurdere zorg kan worden voorkomen.

Het gevolg is ook dat meer dan 1000 verzorgenden in Breda een onzekere toekomst tegemoet gaan. Want de gemeente Breda heeft in haar gunning niet de voorwaarde opgenomen dat werknemers van x93oudex94 aanbieders naar nieuwe over zouden moeten gaan. Zij hebben zich beperkt tot een voornemen om zich daarvoor in te spannen. Dat betekent waarschijnlijk dat een aantal verzorgenden na 1 januari geen baan meer zal hebben. Dat betekent dat die verzorgenden die wel een baan aangeboden krijgen dat waarschijnlijk zullen moeten doen tegen andere arbeidsvoorwaarden. Minimaal betekent het een half jaar met onzekerheid. En het betreft medewerkers aan de onderkant van de arbeidsmarkt, laag opgeleid en (ook nu al) lage salarissen. En een sociaal plan of een ontslagvergoeding zit er voor deze medewerkers niet in! Wellicht zelfs niet eens een WW-uitkering. Waarschijnlijk zal een aantal van hen zich melden bij de sociale dienst van de gemeente Breda.

Er was een alternatief. In de aanloop naar de gunning hebben Bredase zorgaanbieders aan de gemeente het aanbod gedaan om de huishoudelijke verzorging aan gexefndiceerde Bredanaars te blijven bieden met behoud van kwaliteit en met inbegrip van 3 miljoen euro bezuiniging. Want dat is de opdracht die het Bredase college van haar gemeenteraad opgedragen heeft gekregen. Het aanbod werd half mei gedaan en moest nog worden uitgewerkt. Het college is echter niet op het aanbod ingegaan en is haar eigen weg gegaan. Men durfde de uitdaging kennelijk niet aan. En dat is opmerkelijk. Een coalitie die vanaf het begin Bredase burgers en instellingen heeft uitgedaagd met creatieve voorstellen te komen om voorzieningen zoveel mogelijk op peil te houden. Die spreekt over de verantwoordelijkheidsladder en niet nalaat steeds weer te hameren op eigen verantwoordelijkheid. Bestuurders van die coalitie zijn niet ingegaan op een aanbod waarmee wellicht deze enorme aardverschuiving in de huishoudelijke zorg voorkomen had kunnen worden. Bestuurders van die coalitie hadden de kans om met betrouwbare partners in de stad, met inbegrip van de noodzakelijk geachte bezuiniging, de kwaliteit van deze voorziening in Breda op peil te houden.

De gemeente Breda heeft een keuze gemaakt voor de lijn van de harde marktwerking. Er was dus ook een andere weg mogelijk geweest. De  aardverschuiving, met alle gevolgen die dit heeft voor clixebnten en medewerkers van Bredase zorgaanbieders, was wellicht niet nodig geweest als het college de uitdaging was aangegaan om het idee van zorgaanbieders verder te bespreken en samen uit te werken. Breda had zich kunnen onderscheiden door een van de eersten te zijn met een vernieuwende aanpak van de huishoudelijke verzorging. Nu heeft Breda zich ook onderscheiden. Waarschijnlijk ten koste van veel Bredanaars.

Tweet

 
Gisteren was er een ontmoeting tussen de eerste ministers van de Lage Landen, te weten de heren Kris Peeters van Vlaanderen en Mark Rutte van Nederland. Onderwerp van gesprek was de samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen. De heren vinden dat beide landen meer moeten samenwerken in de Deltaregio, het gebied tussen Rotterdam en Antwerpen. Kansen voor West-Brabant of reden om nerveus te worden?

De samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen zou moeten verbeteren op het economische domein. Ondermeer om op deze wijze de concurrentie met bijvoorbeeld China beter aan te kunnen. Binnen de samenwerking in de zogenaamde Deltaregio, het gebied tussen Rotterdam en Antwerpen, zou het ondermeer moeten gaan over infrastructuur en logistiek. Logisch dat de havens van Rotterdam en Antwerpen daar een belangrijke rol spelen. Een samenwerkingsovereenkomst is getekend en er zijn zelfs ideexebn voor een gezamenlijke handelsmissie door de Lage Landen.

Nog maar enkele weken geleden werd de Havenvisie van het Havenbedrijf Rotterdam gepresenteerd door president-directeur Hans Smit van het Rotterdamse havenbedrijf. Ook in die visie speelt de samenwerking tussen Rotterdam en Antwerpen een belangrijke rol. Deze president-directeur maakt er geen geheim van dat hij ook een belangrijke rol ziet weggelegd voor het Havenschap Moerdijk en de regio West-Brabant. En hij zou met zijn Havenbedrijf maar wat graag aandeelhouder worden in een verzelfstandigd Havenschap Moerdijk en het in ontwikkeling zijnde Logistiek Park Moerdijk.

De regio West-Brabant mag zich verheugen in de belangstelling die er is van de leiders van Vlaanderen en Nederland en van wereldhavens Rotterdam en Antwerpen. Ik zie de voordelen voor de regio West-Brabant op economische gebied. Ik zie ook de economische samenhang binnen de Deltaregio, grofweg de regio in de ruit Rotterdam, Tilburg, Antwerpen en Vlissingen/Terneuzen. Ons eigen Havenschap Moerdijk en de haven van Dordrecht completeren het havengebeuren welke het gezamenlijk mogelijk maken de concurrentie op de wereldmarkt aan te kunnen.

Maar ik zie ook de bedreigingen voor het westelijk deel van onze provincie. Goed om samen te werken en kansen te benutten maar wel met de regie over ons eigen gebied! Als de president-directeur van het Havenbedrijf Rotterdam de samenwerking tussen Rotterdam en Antwerpen benoemt is dat interessant maar niet echt een reden om daar bezorgd over te zijn. Als de leiders van de Lage landen samenkomen en afspraken maken over de Delta regio tussen Rotterdam en Antwerpen word ik wel een beetje nerveus. Daarom heb ik vandaag vragen gesteld aan ons eigen college van Gedeputeerde Staten om na te gaan of zij afwisten van deze ontmoeting en de samenwerkingsovereenkomst. En of zij er invloed op hebben gehad. En wat zij gaan doen om de regie over ons eigen gebied te houden. Want alles goed en wel, als Rutte afreist naar Antwerpen om een afspraak te maken over onze regio, dan moeten we op onze hoede zijn!

Tweet

 
Afgelopen vrijdag is in Provinciale Staten van Brabant de uitvoeringsagenda van het bestuursakkoord besproken. Het globale bestuursakkoord is met het uitvoeringsprogramma iets minder globaal geworden. Juist omdat het nog steeds geen vergaande uitwerking is biedt het kansen om mede vorm te geven aan die uitwerking. Want de PvdA heeft ervoor gekozen constructief oppositie te voeren, ondermeer door stap voor stap te proberen ons eigen verkiezingsprogramma te realiseren. Hoe is dat gegaan?

Ik denk dat we tevreden kunnen zijn met het resultaat, gelet op onze rol in de oppositie. We hebben een amendement en 3 moties ingediend waarvan er niet 1 is verworpen.

Een amendement betrof de handhaving van een maatregel die in de vorige periode door de PvdA bij motie is gerealiseerd en betreft het functioneren van luchtwassers in de intensieve veehouderij. Door aanname van het amendement wordt de luchtkwaliteit in de omgeving van grote stallen verbeterd. 

Een motie betrof de aandacht voor een actief arbeidsmarktbeleid door de provincie. Aandacht die heel erg nodig is gelet op de grote problemen die op de arbeidsmarkt bestaan en ontstaan, ondermeer door het huidige kabinetsbeleid. Het college heeft de motie overgenomen en gaat er actief mee aan de slag. Werk voor iedereen komt hiermee een stap dichterbij.

Een andere motie betrof de aandacht voor de mogelijkheden van slim rijden. Slim rijden is een grote prioriteit voor de PvdA. Het betekent inzetten op mogelijkheden van de techniek om automobiliteit te verbeteren en daarmee bijvoorbeeld files te voorkomen. Mede daarmee denken we dat uitbreiding van wegen minder nodig zal zijn. We hebben in Brabant de techniek om de hoek in de vorm van de automotive campus bij Eindhoven. De motie werd unaniem aangenomen.

Een derde motie betrof aandacht voor duurzame energie. Met name de inzet op zonne-energie en de kleinschalige opwekking van energie door de burger. Energiebesparing en betrokkenheid van de burger gecombineerd dus. De motie is door ons aangehouden omdat hij op een later moment een betere kans maakt. We hebben daarmee wel duidelijk gemaakt in welke richting we denken en daar komen we dus op terug.

We hebben dit amendementd en de moties niet alleen ingediend maar het initiatief daartoe genomen. Diverse partijen hebben mee ingediend en gesteund. Daarmee hebben we niet alleen een inhoudelijk resultaat geboekt maar is ook de samenwerking, zowel met coalitie- als oppositiepartijen, versterkt. Zo hopen we in de komende jaren toch een aantal resultaten te boeken die Brabant een stukje vooruit helpen, stap voor stap…      

Tweet

 
x93Zoveel mogelijk kiezen voor de meest duurzame oplossingen is in het belang van huidige en toekomstige generaties. De PvdA zet in op innovatieve ontwikkelingen bij het opwekken en gebruik van energie en nieuwe mobiliteit, die een duurzame samenleving dichterbij brengen.x94 Deze tekst komt uit het provinciale verkiezingsprogramma van de PvdA. Hoe proberen we dit stap voor stap dichterbij te brengen?

Je kunt het slechter treffen met een provincie. Noord-Brabant wil een vermindering van de uitstoot van CO2 en andere voor de gezondheid schadelijke effecten voor mens en milieu. Door energiebesparing en verduurzaming van de productie/opwekking van energie, bijvoorbeeld via wind, zon en biomassa. Brabant investeert in duurzame energie door ondermeer geld te steken in energietransitie. Een van de 5 domeinen in de Brabantse investeringsagenda van de komende jaren is duurzame energie. Voor zonne-energie, energieopwekking uit biologische grondstoffen (biobased energy) en elektrisch rijden is geld uitgetrokken. Het provinciebestuur komt dit najaar met een uitwerking van de zogenaamde energieagenda waarmee duidelijk moet worden wat de richting wordt. So far, so good, maar wat de PvdA betreft kan investeren in duurzame energie niet snel te veel zijn!

De mondiale markt voor zonnepanelen groeit snel en de prijs van zonnepanelen daalt evenredig. Dat betekent een enorme markt. En wij hebben in Brabant de kennis in huis om stappen voorwaarts te zetten met zonne-energie! Met bedrijven die internationaal hoog staan aangeschreven. Bijvoorbeeld OTR Solar dat machines bouwt waarmee zonnecellen kunnen worden geproduceerd. Dit bedrijf heeft de potentie om de x93ASML van de zonne-industriex94 te worden. Unieke technologie en kenniswerkers in hightech systemen en x96apparatuur is in onze provincie aanwezig. Bovendien een goed werkende samenwerking tussen bedrijven, kennisinstellingen en overheden. Neem de regio Eindhoven waar een cluster is ontstaan van kleine en grotere zonnebedrijven, samen met de Technische Universiteit, TNO, ECN en het Holst Centre voor Hightech onderzoek. Waar wachten we op?

Wij zien enorme kansen, niet alleen voor de vermindering van schadelijke effecten van energie uit fossiele brandstoffen, maar ook voor de economische ontwikkeling van Brabant. Zonne-energie wordt een miljardenbusiness. En burgers zijn enthousiast, zo bleek deze week uit de resultaten van een onderzoek dat door Motivaction is uitgevoerd http://bit.ly/kU1SHZ. Bijna de helft van de Nederlanders wil zonnepanelen op het dak. Daarom willen we in Brabant xf3xf3k burgers meer betrekken. We willen hen meenemen op weg naar duurzame energie door de mogelijkheid te bieden hen het zelf te laten opwekken. Bijvoorbeeld door het laten plaatsen van zonnepanelen. We willen dat de provincie dat financieel mogelijk maakt. Liever niet met subsidies maar met bijvoorbeeld renteloze leningen. Die terugbetaald worden als de zonnepanelen rendement opleveren. Ook door burgers in de gelegenheid te stellen teveel geproduceerde energie terug te leveren aan het net waardoor terugbetaling wordt versneld. Dat betekent dat nog wel gexefnvesteerd moet worden om teruglevering technisch mogelijk te maken.

Drie werelden ontmoeten elkaar in dit verhaal. In de eerste en tweede plaats duurzame xe9n economische ontwikkeling. Verantwoordelijkheid nemen voor leefbaarheid in de toekomst en nxfa mooie werkgelegenheid. Meer er is nog een derde wereld. Met het inzetten op de betrokkenheid van burgers laat Brabant zien dat zij niet alleen staat voor hightech, maar dat weet te verbinden met de menselijke maat. Meer investeren in duurzame energie proberen we stap voor stap dichterbij te brengen door haalbare voorstellen te doen in Provinciale Staten. Voorstellen waarbij de drie genoemde werelden elkaar ontmoeten en versterkend werken.

Tweet

 
Vandaag een leuke en zinvolle PvdA-bijeenkomst gehad in Breda. Ontmoeting met Europarlementarixebr Judith Merkies. Europa en provincie hebben veel gemeen. Vooral in slimme dingen bedenken hebben we veel overeenkomsten. We zijn slim bezig.

De bijeenkomst van het Gewest Brabant van de PvdA stond vandaag in het teken van kennismaking tussen de Europese fractie en de leden van de PvdA in Noord-Brabant. Thijs Berman, Emine Bozkurt en Judith Merkies zijn onze parlementarixebrs in Europa. Judith is de contactpersoon voor Brabant en vandaag was zij in Breda met een verhaal over het werk in Europa en de Europese prioriteiten van de PvdA. Twee onderwerpen blijken opvallende overeenkomsten te hebben met de prioriteiten van de PvdA-fractie in Den Bosch: kleinschalige energieopwekking en slim rijden. Bij beide onderwerpen zoeken we naar slimme oplossingen voor maatschappelijke problemen.

Zo vraagt Judith zich af op welke wijze burgers beter betrokken kunnen worden bij het opwekken van energie. x93Neem de burger mee op weg naar duurzame energie door de mogelijkheid te bieden hen het zelf te laten opwekken. Daarvoor zie ik in Nederland en in de rest van Europa onvoldoende aanzet. Het toekomstige Europese energiebeleid is te veel gericht op grote energieprojecten, terwijl het een puzzel hoort te zijn, waarvan kleinschalige energieopwekking ook een stukje is” aldus Judith. Burgers hebben hier veel interesse voor, zo bleek uit een bijeenkomst die Judith hierover laatst in Delft heeft belegd. Een volle zaal trok zij met haar verhaal. Slim, energie opwekken en maximale betrokkenheid van mensen die dat zelf kunnen doen. Dat heeft ook de PvdA in Noord-Brabant in haar verkiezingsprogramma opgenomen!

Slimme dingen bedenken wil Judith ook waar het gaat om het oplossen van mobiliteitsproblemen, bijvoorbeeld het voorkomen van files. Op dit moment wordt teveel gedacht in asfalt en te weinig in slimme mogelijkheden die de techniek te bieden heeft. Ook bij de PvdA-fractie in Den Bosch is dit een belangrijke prioriteit. Waar de huidige coalitie van VVD, CDA en SP in Brabant denkt aan het aanleggen van nieuwe wegen en het verbreden van oude (meer asfalt), wil de PvdA de problemen op de weg oplossen met slim autorijden. Dat kan op heel veel manieren en we hebben de expertise daarvoor in Brabant. Op de automotive campus in Helmond wordt gewerkt aan allerlei slimme technische oplossingen. Maar ook de activiteiten van het Dutch Institute for Advanced Logistics (DinaLog) in Breda kan belangrijke bijdragen leveren door oplossingen te bedenken in de logistieke keten (Supply Chain Management). Slimme dingen die het onnodig maken om de provincie met nog meer asfalt dicht te leggen.

De samenwerking tussen de fracties van Europa en Brabant heeft hiermee een mooie inhoud. We zijn slim bezig!   

Tweet

 
Deze week was ik bij de oratie van Tinie Kardol die hoogleraar gerontologie werd aan de Vrije Universiteit van Brussel. Hij kreeg daar de leerstoel Active Ageing en gaat zich bezighouden met onderzoek naar thema's die gezond ouder worden bevorderen http://bit.ly/mgOEI8.

Ik ken Tinie Kardol uit de periode dat wij collega's waren bij de Hogeschool West-Brabant. Wij hielden ons bezig met gezondheidszorgonderwijs en hij was in die tijd druk met zijn promotieonderzoek naar mogelijkheden om zelfstandigheid bij ouderen te bevorderen. Kardol is nu directeur/bestuurder van enkele zorgcentra in Vught en combineert de dagelijkse praktijk van het runnen van een zorginstelling met de wetenschap. Zo heeft hij onderzoek gedaan in enkele Brabantse gemeenten en dat zal hij de komende jaren bij meer gemeenten gaan doen.

Brabant mag blij zijn met deze uit Uden afkomstige nieuwe hoogleraar die zich de komende jaren intensief zal bezighouden met onderzoek dat ons inzicht geeft in de wijze waarop actief ouder worden kan worden bevorderd. Daar kunnen ook overheden hun voordeel meer doen. Ondermeer de vergrijzing maakt dat we creatief moeten worden als we zorg straks toegankelijk, betaalbaar en van goede kwaliteit willen houden. Als we niets doen wordt het huidige voorzieningenniveau onbetaalbaar. De recent voorgestelde bezuinigingen op de WMO (zie het bestuursakkoord van kabinet met VNG, IPO en UvW) sorteren daar op voor. Door zijn dagelijkse ervaringen en initiatieven als zorgbestuurder in Vught, ondersteund door zijn wetenschappelijke resultaten, verwacht ik dat Kardol zal laten zien dat actief ouder worden anders kan.